Pappaperm dag 38

I dag skulle minsten teste barnehagen heilt åleine, lenge. Eg hadde gløymt å planlegge for ein slik dag og vart med eit sittande åleine i huset med ingen planar. Eg har i utgangspunktet ikkje noko imot tid for meg sjølv. Fint at det er stille. Men det går ei grense ein plass.

Grensa gjekk etter den fjerde kanna med kaffi.

Junior er i ferd med å løyse lesemysteriet. Her om dagen sat vi på bussen.

– Pappa, kvifor stå det AMEN på bussen? Er det i tilfelle vi skulle kræsje og dø og må komme oss til himmelen fort?

– Ja, det kan godt hende, svarte eg. Det er fint å komme oss fort til himmels om det skulle skje noko uventa. Men det hadde vore fint om du prøvde å lese dei tre bokstavane ein gong til slik at vi ikkje treng å tenkje på himmelene på ei stund.

– MAN, las han før han fortsatte: – Synd, hadde vore like greit om jentene kunne køyre buss også.

Advertisements

Kommenter innlegget

Filed under pappaperm

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s